Lejkowiec trąbkowy Craterellus tubaeformis
jadalny
Pachnie przyjemnie korzennie i ma łagodny smak, a jego wysyp zarodników jest biały do kremowego. Lichenomphalia natomiast ma prawdziwe, cienkie blaszki zamiast listewek.
Zobacz na mapieLichenomphalia spec. Redhead et al. · Hygrophoraceae
Gdzie rośnie teraz? Otwórz mapę Alert grzybowy dla tego gatunku Jak działa alert grzybowy

Gatunki z rodzaju Lichenomphalia to drobne, pępkowate grzybki rosnące na zielonych mchach lub porostach. Są niejadalne, a kierując się samą barwą, łatwo pomylić je z jadalnymi pieprznikami.
Są bardzo małe i niejadalne ze względu na rozmiar i niewielką ilość miąższu.

Pachnie przyjemnie korzennie i ma łagodny smak, a jego wysyp zarodników jest biały do kremowego. Lichenomphalia natomiast ma prawdziwe, cienkie blaszki zamiast listewek.
Zobacz na mapie
Ma prawie gładki, pomarańczowy do różowego spód bez wyraźnych listewek i intensywnie pachnie mirabelkami.
Zobacz na mapie
Jest cały szary do czarniawego, także trzon, i ma wyraźne listewki.
Zobacz na mapie| Lichenomphalia | Lejkowiec trąbkowy | Lejkowiec brzoskwiniowonny | Pieprznik szary | |
|---|---|---|---|---|
| Kapelusz | od 0,5 do 2 cm szerokości | od 1 do 5 cm, brązowy do szarobrązowego, lejkowaty | od 2 do 6 cm, lejkowaty, żółtobrązowy do brązowego | od 1 do 4 cm, lejkowaty, szary do czarniawobrązowego |
| Spód | blaszki jasne, rozwidlone, zbiegające po trzonie | listewki szare do żółtawoszarych, rozwidlone | prawie gładki do lekko pomarszczonego, pomarańczowożółty do różowego | listewki szare do czarniawych, rozwidlone |
| Trzon | cienki, w barwie kapelusza | żółty do pomarańczowożółtego, pusty | pusty, jaskrawo pomarańczowożółty | szary do czarniawego, pusty |
| Miąższ | cienki i jasny | cienki, sprężysty | cienki, miękki | cienki, sprężysty, szary |
| Wartość kulinarna | Niejadalny | jadalny | jadalny | jadalny |
Wilgotne lasy iglaste, torfowce, wrzosowiska. Od nizin po pogórza i góry.
Mchy i porosty na kwaśnych glebach.
możliwy dobry główny sezon
Często w wilgotnych poduszkach mchu.
Dla tego gatunku nie ma jeszcze stanowisk w podziale na regiony. Strony krajów prowadzą do wszystkich regionów z prognozą dzienną.
Ośrodek toksykologiczny:
Numer alarmowy: 112
Poradnia mykologiczna: GIS: Grzyby, wybieraj bezpiecznie. Grzyboznawcy w stacjach sanitarno-epidemiologicznych bezpłatnie sprawdzają grzyby zebrane na własny użytek; warto wcześniej zadzwonić.
Zbyt małe i bez wartości kulinarnej.
Zostaw poduszki mchu w spokoju.
Nie, gatunki z rodzaju Lichenomphalia nie są jadalne. Są bardzo małe i mają niewiele miąższu.
Sezon w Europie Środkowej: przez cały rok. Często w wilgotnych poduszkach mchu. Drzewa towarzyszące i siedlisko: mchy i porosty na kwaśnych glebach. Podłoże: wilgotne lasy iglaste, torfowce, wrzosowiska. Wysokość n.p.m.: od nizin po pogórza i góry.
Podobne gatunki: lejkowiec trąbkowy, lejkowiec brzoskwiniowonny i Craterellus cinereus. Lejkowiec trąbkowy: pachnie przyjemnie korzennie i ma łagodny smak, a jego wysyp zarodników jest biały do kremowego. Lichenomphalia natomiast ma prawdziwe, cienkie blaszki zamiast listewek. Lejkowiec brzoskwiniowonny: ma prawie gładki, pomarańczowy do różowego spód bez wyraźnych listewek i intensywnie pachnie mirabelkami. Craterellus cinereus: jest cały szary do czarniawego, także trzon, i ma wyraźne listewki.
Wysyp zarodników: biały. Kapelusz ma od 0,5 do 2 cm szerokości, jest żółty do oliwkowozielonego, płaski, z głębokim pępkiem.
Nie zastępuje osobistego sprawdzenia zbiorów przez znawcę. Bez gwarancji poprawności. Zaktualizowano: 17.10.2026.