Hubiak pospolity Fomes fomentarius
niejadalny
Lekko kwaśno pachnie, a jego wysyp zarodników jest biały do żółtawego. Czyreń ogniowy natomiast jest na wskroś bardzo twardy i zdrewniały, a jego skorupy nie da się wgnieść.
Zobacz na mapiePhellinus igniarius (L.) Quél. · Hymenochaetaceae
Gdzie rośnie teraz? Otwórz mapę Alert grzybowy dla tego gatunku Jak działa alert grzybowy

Czyreń ogniowy to twarda, wieloletnia huba na żywym drewnie liściastym, o ciemnej, spękanej powierzchni. Jest niejadalny.
Jest zdrewniały i niejadalny, rośnie jako huba na żywym drewnie.

Lekko kwaśno pachnie, a jego wysyp zarodników jest biały do żółtawego. Czyreń ogniowy natomiast jest na wskroś bardzo twardy i zdrewniały, a jego skorupy nie da się wgnieść.
Zobacz na mapie
Zwykle ma czerwonawy brzeg, jaśniejszy miąższ i często rośnie na drewnie iglastym.
Zobacz na mapie
Ich górna strona jest intensywnie brązowa, a pory po naciśnięciu brązowieją.
Zobacz na mapie| Czyreń ogniowy | Hubiak pospolity | Pniarek obrzeżony | Gatunki z rodzaju Ganoderma | |
|---|---|---|---|---|
| Kapelusz | owocniki od 5 do 30 cm szerokości, kopytkowate | kopytkowaty, od 10 do 40 cm, twarda szara skorupa | kopytkowaty, od 5 do 40 cm, czerwony brzeg | nerkowaty do wachlarzowatego, od 5 do 30 cm, często błyszczący jak lakierowany |
| Spód | pory szare do brązowych, drobne i okrągłe | pory drobne, okrągłe, szarobrązowe | pory drobne, białawe do kremowych | pory drobne, białe do kremowych, po naciśnięciu brązowe |
| Trzon | bez trzonu, szeroko przyrośnięty do pnia | brak, szeroko przyrośnięty do pnia | brak, szeroko przyrośnięty do drewna | brak lub boczny, twardy |
| Miąższ | brązowy, twardy i zdrewniały | cynamonowobrązowy, włóknisty, miękko filcowaty | kremowy do jasnobrązowego, twardy, korkowaty | brązowy, bardzo twardy, korkowaty do zdrewniałego |
| Wartość kulinarna | Niejadalny | niejadalny | niejadalny | niejadalny |
Pnie i duże gałęzie. Od nizin po pogórza i góry.
Żywe drewno liściaste, np. brzoza, buk i jesion.
możliwy dobry główny sezon
Wieloletnia huba na żywym drewnie liściastym.
Dla tego gatunku nie ma jeszcze stanowisk w podziale na regiony. Strony krajów prowadzą do wszystkich regionów z prognozą dzienną.
Ośrodek toksykologiczny:
Numer alarmowy: 112
Poradnia mykologiczna: GIS: Grzyby, wybieraj bezpiecznie. Grzyboznawcy w stacjach sanitarno-epidemiologicznych bezpłatnie sprawdzają grzyby zebrane na własny użytek; warto wcześniej zadzwonić.
Zdrewniały i niestrawny.
Huby dokumentuj, nie odłamuj.
Nie, czyreń ogniowy nie jest jadalny. Jest zdrewniały i niestrawny, a rośnie jako huba na żywym drewnie.
Sezon w Europie Środkowej: przez cały rok. Wieloletnia huba na żywym drewnie liściastym. Drzewa towarzyszące i siedlisko: żywe drewno liściaste, np. brzoza, buk i jesion. Podłoże: pnie i duże gałęzie. Wysokość n.p.m.: od nizin po pogórza i góry.
Podobne gatunki: hubiak pospolity, pniarek obrzeżony i gatunki z rodzaju Ganoderma. Hubiak pospolity: lekko kwaśno pachnie, a jego wysyp zarodników jest biały do żółtawego. Czyreń ogniowy natomiast jest na wskroś bardzo twardy i zdrewniały, a jego skorupy nie da się wgnieść. Pniarek obrzeżony: zwykle ma czerwonawy brzeg, jaśniejszy miąższ i często rośnie na drewnie iglastym. Gatunki z rodzaju Ganoderma: ich górna strona jest intensywnie brązowa, a pory po naciśnięciu brązowieją.
Wysyp zarodników: brązowy. Owocniki mają od 5 do 30 cm szerokości, są kopytkowate, ciemnobrązowe do czarnych, ze spękaną powierzchnią.
Nie zastępuje osobistego sprawdzenia zbiorów przez znawcę. Bez gwarancji poprawności. Zaktualizowano: 17.10.2026.