Mleczajowiec biel Lactarius piperatus
niejadalny
Ma gładką skórkę kapelusza i bardzo gęste blaszki.
Zobacz na mapieLactarius vellereus (Fr.) Fr. · Russulaceae
Także: Mleczaj chrząstka
Gdzie rośnie teraz? Otwórz mapę Alert grzybowy dla tego gatunku Jak działa alert grzybowy

Mleczajowiec chrząstka to duży, biały mleczaj o aksamitnej, filcowatej skórce kapelusza i rzadkich blaszkach. Jego białe mleko jest łagodne, ale miąższ pali jak ogień.
Bardzo ostry; w Europie Środkowej niejadalny.

Ma gładką skórkę kapelusza i bardzo gęste blaszki.
Zobacz na mapie
Nie mają mleka.
Zobacz na mapieBrunatne gleby bogate w zasady, wapień, margiel. Od nizin przez pogórza aż po góry.
Buk, jodła, dąb, grab.
możliwy dobry główny sezon
Dla tego gatunku nie ma jeszcze stanowisk w podziale na regiony. Strony krajów prowadzą do wszystkich regionów z prognozą dzienną.
Ośrodek toksykologiczny:
Numer alarmowy: 112
Poradnia mykologiczna: GIS: Grzyby, wybieraj bezpiecznie. Grzyboznawcy w stacjach sanitarno-epidemiologicznych bezpłatnie sprawdzają grzyby zebrane na własny użytek; warto wcześniej zadzwonić.
Pali jak ogień. We wschodniej Europie bywa jadany po gruntownym wstępnym przygotowaniu.
Nie zalecamy jego jedzenia.
Nie, to grzyb niejadalny. Bardzo ostry; w Europie Środkowej niejadalny.
Sezon w Europie Środkowej trwa od lipca do listopada. Drzewa towarzyszące i siedlisko: buk, jodła, dąb, grab. Podłoże: brunatne gleby bogate w zasady, wapień, margiel. Wysokość n.p.m.: od nizin przez pogórza aż po góry.
Najważniejszy sobowtór do wykluczenia: Lactarius piperatus (niejadalny). Ma gładką skórkę kapelusza i bardzo gęste blaszki. Inne sobowtóry: białe gołąbki.
Nie zastępuje osobistego sprawdzenia zbiorów przez znawcę. Bez gwarancji poprawności. Zaktualizowano: 17.10.2026.