Muchomor zielonawy Amanita phalloides
śmiertelnie trujący
Na przekroju podłużnym widać zarysy kapelusza, blaszek i trzonu.
Zobacz na mapieLycoperdon nigrescens Pers. · Agaricaceae
Gdzie rośnie teraz? Otwórz mapę Alert grzybowy dla tego gatunku Jak działa alert grzybowy

Purchawka czarniawa to purchawka o kolczastej, brodawkowatej powierzchni, która ciemnieje w miarę dojrzewania i nieprzyjemnie pachnie. Jest niejadalna.
Pokrewne purchawki są jadalne w młodości, ale ten gatunek jest niejadalny, a stare lub niepewnie oznaczone purchawki nie nadają się do kuchni.

Na przekroju podłużnym widać zarysy kapelusza, blaszek i trzonu.
Zobacz na mapie
Jego skórka jest gruba i ma łuskowaty wzór, a wnętrze już wcześnie jest marmurkowo czarnofioletowe.
Zobacz na mapie
Pachnie nieszkodliwie, grzybowo, i ma białe brodawki, które łatwo odpadają; jej wysyp zarodników jest oliwkowobrązowy. Purchawka czarniawa natomiast ma ciemne kolce, które skupiają się w grupki, i nieprzyjemnie pachnie.
Zobacz na mapie| Purchawka czarniawa | Muchomor zielonawy | Tęgoskór cytrynowy | Purchawka chropowata | |
|---|---|---|---|---|
| Kapelusz | owocniki od 2 do 4 cm szerokości, gruszkowate | jajowaty, od 3 do 5 cm, w białym worku | od 3 do 10 cm, bulwiasty, żółtobrązowy, o łuskowatym wzorze | wysokość od 3 do 8 cm, gruszkowata, kolczaste brodawki |
| Spód | bez blaszek, wnętrze zamienia się w oliwkowobrązowy pył zarodników | przekrój podłużny pokazuje zawiązki blaszek | bez blaszek, wnętrze wcześnie marmurkowo czarnofioletowe | bez blaszek, w dojrzałości wnętrze oliwkowobrązowe |
| Trzon | tylko krótka, trzonopodobna część | przekrój podłużny pokazuje zawiązek trzonu z bulwą | bez trzonu lub z krótką, zakorzenioną podstawą | dolna część trzonopodobna, jałowa, komorowata |
| Miąższ | miąższ staje się oliwkowobrązowy i pylisty | biały, na przekroju wyraźna struktura | twardy, gruba skórka, wcześnie ciemne wnętrze | w młodości czysto biały, w dojrzałości oliwkowobrązowy i pylisty |
| Wartość kulinarna | Niejadalny | śmiertelnie trujący | trujący | jadalny |
Kwaśne, zasobne w próchnicę gleby leśne, pobocza dróg. Od nizin po pogórza i góry.
Lasy liściaste i iglaste.
możliwy dobry główny sezon
Na kwaśnych glebach leśnych.
Dla tego gatunku nie ma jeszcze stanowisk w podziale na regiony. Strony krajów prowadzą do wszystkich regionów z prognozą dzienną.
Ośrodek toksykologiczny:
Numer alarmowy: 112
Poradnia mykologiczna: GIS: Grzyby, wybieraj bezpiecznie. Grzyboznawcy w stacjach sanitarno-epidemiologicznych bezpłatnie sprawdzają grzyby zebrane na własny użytek; warto wcześniej zadzwonić.
Nieprzyjemny zapach, w dojrzałości bez wartości kulinarnej.
Nie myl z młodymi purchawkami chropowatymi.
Nie, purchawka czarniawa nie jest jadalna. Pokrewne purchawki są jadalne w młodości, ale ten gatunek nie, a stare lub niepewnie oznaczone purchawki nie należą do kuchni.
Sezon w Europie Środkowej: od lipca do listopada. Na kwaśnych glebach leśnych. Drzewa towarzyszące i siedlisko: lasy liściaste i iglaste. Podłoże: kwaśne, zasobne w próchnicę gleby leśne, pobocza dróg. Wysokość n.p.m.: od nizin po pogórza i góry.
Podobne gatunki: purchawka chropowata, muchomor zielonawy i tęgoskór cytrynowy. Purchawka chropowata: pachnie nieszkodliwie, grzybowo, i ma białe brodawki, które łatwo odpadają; jej wysyp zarodników jest oliwkowobrązowy. Purchawka czarniawa natomiast ma ciemne kolce, które skupiają się w grupki, i nieprzyjemnie pachnie. Muchomor zielonawy: na przekroju podłużnym widać zarysy kapelusza, blaszek i trzonu. Tęgoskór cytrynowy: jego skórka jest gruba i ma łuskowaty wzór, a wnętrze już wcześnie jest marmurkowo czarnofioletowe.
Wysyp zarodników: oliwkowobrązowy. Owocniki mają od 2 do 4 cm szerokości, są gruszkowate, początkowo białawe, z ciemnymi, sterczącymi kolcami.
Nie zastępuje osobistego sprawdzenia zbiorów przez znawcę. Bez gwarancji poprawności. Zaktualizowano: 17.10.2026.