Kolczakówka szorstka Sarcodon scabrosus
niejadalnyJest zwykle rzadka, nie dorasta do rozmiarów sarniaka świerkowego i smakuje wyraźnie gorzko. Podstawa trzonu jest czarniawa do zielonkawoczarniawej. Niejadalna z powodu goryczy.
Sarcodon imbricatus (L.) P.Karst. · Bankeraceae
Także: Sarniak dachówkowaty
Gdzie rośnie teraz? Otwórz mapę Alert grzybowy dla tego gatunku Jak działa alert grzybowy

Sarniak świerkowy to masywny grzyb kolczakowaty z jasno- do ciemnobrązowym kapeluszem gęsto pokrytym sterczącymi łuskami, podobnymi do upierzenia jastrzębia. Od spodu ma miękkie, szare kolce. Młode grzyby uchodzą za jadalne; starsze smakują gorzko. W wielu regionach jego populacja maleje.
Zamiast blaszek ma miękkie, szare kolce i brązowy kapelusz ze sterczącymi łuskami. Trujące sobowtóry wśród grzybów kolczakowatych podobno nie istnieją, ale starsze grzyby smakują gorzko. U niektórych osób mogą wystąpić dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
Jest zwykle rzadka, nie dorasta do rozmiarów sarniaka świerkowego i smakuje wyraźnie gorzko. Podstawa trzonu jest czarniawa do zielonkawoczarniawej. Niejadalna z powodu goryczy.

Ich miąższ jest strefowany, twardy i korkowaty. Najpewniejsza cecha: u sarniaka świerkowego miąższ nie jest strefowany. Wiele gatunków jest rzadkich i figuruje na Czerwonych Listach, dlatego zostaw je w spokoju. Niejadalne.
Ma płowożółty kapelusz, gładki do lekko łuskowatego, oraz białawe do jasnożółtych, kruche kolce. Najpewniejsza cecha: jego wysyp zarodników jest biały, a u sarniaka świerkowego brązowy. Również jadalny.
Zobacz na mapie| Sarniak świerkowy | Kolczakówka szorstka | Gatunki z rodzaju Hydnellum | Kolczak obłączasty | |
|---|---|---|---|---|
| Kapelusz | jasno- do czarniawobrązowy, od 5 do 15 cm, sterczące łuski | brązowy, łuskowaty, zwykle mniejszy | białawy do brązowego, często zrośnięte | płowożółty do jasnopomarańczowoochrowego, bez grubych łusek |
| Spód | jasnoszare do szarych, miękkie kolce, lekko zbiegające | szare do brązowych kolce | brązowe kolce | białawe do jasnożółtych, kruche kolce |
| Trzon | krótki, krępy, białawy do brązowawego | podstawa czarniawa do zielonkawoczarniawej | krótki, korkowaty | krótki, gruby, białawy |
| Miąższ | mięsisty, z wiekiem gorzki | mięsisty, wyraźnie gorzki | twardy, korkowaty, miąższ strefowany | mięsisty, kruchy |
| Wartość kulinarna | Jadalny warunkowo | niejadalny | niejadalny | jadalny |
Gleby ubogie do średnio zasobnych w zasady oraz ubogie w składniki pokarmowe, w lasach bukowych i świerkowo-jodłowych, także w uprawach świerkowych. Owocniki wyrastają z gleby, nie z drewna. Preferuje wyższe położenia, także na nizinach.
Buk, świerk i jodła.
możliwy dobry główny sezon
Często rośnie w kręgach i preferuje wyższe położenia, ale występuje także na nizinach.
Dla tego gatunku nie ma jeszcze stanowisk w podziale na regiony. Strony krajów prowadzą do wszystkich regionów z prognozą dzienną.
Jak duże są szanse na znalezienie tego gatunku tam, gdzie teraz jesteś? Obliczamy to na podstawie pogody, wilgotności gleby, wysokości i lasu w Twojej lokalizacji.
Ośrodek toksykologiczny:
Numer alarmowy: 112
Poradnia mykologiczna: GIS: Grzyby, wybieraj bezpiecznie. Grzyboznawcy w stacjach sanitarno-epidemiologicznych bezpłatnie sprawdzają grzyby zebrane na własny użytek; warto wcześniej zadzwonić.
Młode grzyby smaż w plasterkach. Większe okazy można uwolnić od związków gorzkich, obgotowując je krótko i wylewając wodę. Suszony i zmielony służy jako korzenny proszek grzybowy do sosów i zup; dawkowanie wymaga doświadczenia. Gotuj co najmniej 15 minut.
Można go suszyć i mielić na proszek grzybowy. Na surowo lub niedostatecznie podgrzany jest niestrawny. Starsze okazy smakują gorzko.
Tak, przede wszystkim młode owocniki nadają się do jedzenia. Starsze smakują gorzko. Zawsze trzeba go dostatecznie obrabiać termicznie; na surowo lub niedostatecznie podgrzany jest niestrawny.
Po brązowym kapeluszu ze sterczącymi łuskami, miękkich szarych kolcach na spodzie i brązowym wysypie zarodników.
Z kolczakiem obłączastym, który jest jadalny i ma biały wysyp zarodników, z kolczakówką szorstką (Sarcodon scabrosus) i z gatunkami z rodzaju Hydnellum, których miąższ jest strefowany i twardy. Trujące sobowtóry wśród grzybów kolczakowatych podobno nie istnieją.
W lasach bukowych i świerkowo-jodłowych oraz w uprawach świerkowych na glebach ubogich w składniki pokarmowe, często w kręgach.
Nie zastępuje osobistego sprawdzenia zbiorów przez znawcę. Bez gwarancji poprawności. Zaktualizowano: 17.10.2026.