Lejkowiec dęty Craterellus cornucopioides
jadalny
Jest ciemny, czarniawobrązowy do szarawoczarnego i ma gładki, szary spód. Craterellus sinuosus jest jasnobrązowy z beżowym, żyłkowanym spodem. Również jadalny.
Zobacz na mapieOznaczanie w 5 krokach
Craterellus sinuosus to mały do średniej wielkości, jasnobrązowy, lejkowaty grzyb z pofałdowanym, falistym brzegiem kapelusza i beżowym, żyłkowanym spodem. Rośnie głównie pod bukiem zwyczajnym i uchodzi za jadalny. Jego liczebność spada z powodu dopływu składników odżywczych do gleb leśnych.
Sezonod sierpnia do listopada
Wysyp zarodnikówbiaławy do bladokremowego
RodzinaHydnaceae
- Kapelusz. Kapelusz jest lejkowaty i wklęsły, jasnogliniasty do sepiowobrązowego, w środku często lekko filcowaty. Brzeg bywa często pofałdowany i falisty.
- Spód kapelusza. Spód jest beżowy do beżowobrązowego, w młodości względnie gładki, później żyłkowany.
- Trzon, pierścień i pochwa. Trzon jest pusty, ma od 3 do 8 cm długości i od 3 do 8 mm grubości, jest piaskowożółty do brązowobeżowego, zwężony ku dołowi, nieregularnie obły i bruzdowany wzdłuż. Z jednego trzonu może wyrastać do trzech małych kapeluszy, a na kapeluszu mogą też powstawać kapelusze wtórne. Pierścienia i pochwy brak.
- Zapach i smak. Brak wyraźnych cech zapachu i smaku.
- Miąższ i przebarwienia. Miąższ jest cienki i pusty.
Z czym można pomylić
Craterellus sinuosus jest jasnobrązowy, ma pofałdowany brzeg kapelusza i beżowy, żyłkowany spód. Trujących sobowtórów nie znamy; podobne gatunki Craterellus są jadalne.
Pieprznik szary Craterellus cinereus
jadalny
_Qu%C3%A9l_100703_cropped.jpg){kind=link}
Jest czarniawobrązowy do popielatoszarego, ma gładki brzeg i rozwidlone szare listwy. Trzon jest szary bez żółtych tonów. Również jadalny.
Zobacz na mapiePorównanie obok siebie
| Craterellus sinuosus | Lejkowiec dęty | Pieprznik szary | |
|---|---|---|---|
| Kapelusz | jasnogliniasty do sepiowobrązowego, lejkowaty, brzeg pofałdowany i falisty | czarniawobrązowy do szarawoczarnego, lejkowaty | czarniawobrązowy do popielatoszarego, gładki brzeg |
| Spód | beżowy do beżowobrązowego, w młodości gładki, później żyłkowany | gładki do lekko pomarszczonego, szarawy | rozwidlone, popielatoszare listwy |
| Trzon | pusty, piaskowożółty do brązowobeżowego, bruzdowany wzdłuż | pusty, przechodzi w kapelusz | sadzowoszary, bez żółtych tonów |
| Miąższ | cienki, pusty | cienki, kruchy | cienki, kruchy |
| Wartość kulinarna | Jadalny | jadalny | jadalny |
Siedlisko & Sezon
Umiarkowanie do wyraźnie wilgotne, raczej ubogie w składniki odżywcze gleby, głównie w lasach bukowych, rzadziej w mieszanych lasach dębowych. Brak wiarygodnych danych.
Drzewa symbiotyczne
Głównie buk zwyczajny, także dąb i inne drzewa liściaste.
Sezon
sty
lut
mar
kwi
maj
cze
lip
sie
wrz
paź
lis
gru
możliwy dobry główny sezon
Szacunkowo; czas owocnikowania zależy od pogody.
Regiony grzybowe z prognozą dzienną
Dla tego gatunku nie ma jeszcze stanowisk w podziale na regiony. Strony krajów prowadzą do wszystkich regionów z prognozą dzienną.
Szansa w Twojej okolicy
Jak duże są szanse na znalezienie tego gatunku tam, gdzie teraz jesteś? Obliczamy to na podstawie pogody, wilgotności gleby, wysokości i lasu w Twojej lokalizacji.
Bezpieczeństwo
Nigdy nie jedz grzyba, którego nie rozpoznałeś z całą pewnością. Jedz wyłącznie grzyby oznaczone z całą pewnością i zawsze dokładnie obrabiaj je termicznie.
Wskazówki dla Twojego kraju
Polska
Ośrodek toksykologiczny:
Ośrodek Informacji Toksykologicznej Warszawa (OKZ)607 218 174Pomorskie Centrum Toksykologii Gdańsk58 682 04 04Ośrodek Informacji Toksykologicznej Poznań61 847 69 46
Numer alarmowy: 112
Poradnia mykologiczna: GIS: Grzyby, wybieraj bezpiecznie. Grzyboznawcy w stacjach sanitarno-epidemiologicznych bezpłatnie sprawdzają grzyby zebrane na własny użytek; warto wcześniej zadzwonić.
W kuchni
Smażony lub w sosach. Grzyb jest cienkomiąższowy i pusty; obrabiaj go termicznie do końca. Gotuj lub smaż co najmniej 15 minut.
Brak wiarygodnych danych o suszeniu.
- Nigdy nie jedz dzikich grzybów na surowo i zawsze gotuj lub smaż je co najmniej 15 minut.
- Używaj tylko młodych, świeżych, niezrobaczonych okazów, co do których masz pewność, jaki to gatunek.
- Noś grzyby w przewiewnym koszu, nie w plastikowych torbach, i przetwórz je tego samego dnia.
Najczęstsze pytania
Czy Craterellus sinuosus jest jadalny?
Tak, uchodzi za jadalny. Jak wszystkie dzikie grzyby trzeba go dokładnie obrobić termicznie.
Jak rozpoznać Craterellus sinuosus?
Po jasnobrązowym, lejkowatym kapeluszu z pofałdowanym brzegiem, beżowym, żyłkowanym spodzie i pustym, piaskowożółtym do brązowobeżowego trzonie.
Czym różni się od lejkowca dętego?
Lejkowiec dęty jest ciemny, czarniawobrązowy, z gładkim szarym spodem; Craterellus sinuosus jest jasnobrązowy z beżowym, żyłkowanym spodem.
Gdzie rośnie Craterellus sinuosus?
Jako grzyb mikoryzowy głównie z bukiem zwyczajnym, na wilgotnych, raczej ubogich w składniki odżywcze glebach w lasach bukowych.
Gatunki pokrewne
- Lejkowiec trąbkowy Craterellus tubaeformis
- Lejkowiec dęty Craterellus cornucopioides
- Lejkowiec brzoskwiniowonny Craterellus lutescens
- Pieprznik jadalny Cantharellus cibarius
- Pieprznik ametystowy Cantharellus amethysteus
- Pieprznik pomarańczowy Cantharellus friesii
Źródła
- Wikipedia: Krause Kraterelle
- GBIF: Craterellus sinuosus (Fr.) Maire
- Index Fungorum: Namensabfrage Craterellus sinuosus
Autorzy zdjęć
- Zdjęcie: Dendrofil · CC BY 3.0 · Wikimedia Commons
- Lejkowiec dęty: Zdjęcie: David Perez · CC BY 3.0 · Wikimedia Commons
- Pieprznik szary: Zdjęcie: Dave W (Dave W), Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons
Nie zastępuje osobistego sprawdzenia zbiorów przez znawcę. Bez gwarancji poprawności. Zaktualizowano: 17.10.2026.