Gołąbek wymiotny Russula emetica
trujący
Ma błyszczący, wiśniowoczerwony kapelusz i miękki miąższ i również smakuje ostro. Gołąbki z podsekcji Sanguinae wyglądają często matowiej i rosną głównie pod sosnami.
Zobacz na mapieRussula subsect. Sanguinae Quél. · Russulaceae
Gdzie rośnie teraz? Otwórz mapę Alert grzybowy dla tego gatunku Jak działa alert grzybowy

Gołąbki z podsekcji Sanguinae to średniej wielkości, ostre gołąbki o czerwonym kapeluszu. Rosną głównie pod sosnami i są niejadalne.
Krwistoczerwone, ostre gołąbki z podsekcji Sanguinae są niejadalne.

Ma błyszczący, wiśniowoczerwony kapelusz i miękki miąższ i również smakuje ostro. Gołąbki z podsekcji Sanguinae wyglądają często matowiej i rosną głównie pod sosnami.
Zobacz na mapie

Ma bardzo twardy, zbity miąższ i smakuje lekko gorzko, jak drewno z ołówka. Gołąbki z podsekcji Sanguinae są miększe i piekąco ostre na języku.
Zobacz na mapie
Jest większy, pachnie owocowo i smakuje łagodnie. Gołąbki z podsekcji Sanguinae są ostre i przeważnie mniejsze.
Zobacz na mapie| Russula subsect. Sanguinae | Gołąbek wymiotny | Gołąbek śliczny | Gołąbek błotny | |
|---|---|---|---|---|
| Kapelusz | od 4 do 10 cm szerokości, w młodości jaskrawoczerwony do krwistoczerwonego | od 4 do 10 cm, wiśniowoczerwony do szkarłatnego, błyszczący | od 4 do 10 cm, różowy do cynobrowego, matowy | od 8 do 15 cm, pomarańczowoczerwony do krwistoczerwonego, gładki |
| Spód | blaszki szerokie, białawe do kremowożółtych | czysto białe blaszki | blaszki kremowe | blaszki kremowe do jasnożółtych |
| Trzon | białawy, często z czerwonymi fragmentami | biały, kruchy | biały, czerwonawo nabiegły, bardzo twardy | krępy, biały, z różowym odcieniem |
| Miąższ | białawy, po złamaniu jasny, bez wyraźnej zmiany barwy | biały, miękki, kruchy | biały, bardzo twardy | biały, jędrny |
| Wartość kulinarna | Niejadalny | trujący | jadalny | jadalny |
Kwaśne gleby lasów iglastych. Od pogórza po góry.
Świerk, sosna.
możliwy dobry główny sezon
Pod świerkami i sosnami.
Dla tego gatunku nie ma jeszcze stanowisk w podziale na regiony. Strony krajów prowadzą do wszystkich regionów z prognozą dzienną.
Ośrodek toksykologiczny:
Numer alarmowy: 112
Poradnia mykologiczna: GIS: Grzyby, wybieraj bezpiecznie. Grzyboznawcy w stacjach sanitarno-epidemiologicznych bezpłatnie sprawdzają grzyby zebrane na własny użytek; warto wcześniej zadzwonić.
Ostre w smaku, niejadalne.
Sam czerwony kapelusz nie czyni ich jadalnymi; liczy się smak.
Nie, gołąbki z podsekcji Sanguinae nie są jadalne. Są krwistoczerwone i ostre w smaku.
Sezon w Europie Środkowej: od lipca do października. Pod świerkami i sosnami. Drzewa towarzyszące i siedlisko: świerk, sosna. Podłoże: kwaśne gleby lasów iglastych. Wysokość n.p.m.: od pogórza po góry.
Podobne gatunki: gołąbek wymiotny, gołąbek śliczny i gołąbek błotny. Gołąbek wymiotny: ma błyszczący, wiśniowoczerwony kapelusz i miękki miąższ i również smakuje ostro. Gołąbki z podsekcji Sanguinae wyglądają często matowiej i rosną głównie pod sosnami. Gołąbek śliczny: ma bardzo twardy, zbity miąższ i smakuje lekko gorzko, jak drewno z ołówka. Gołąbki z podsekcji Sanguinae są miększe i piekąco ostre na języku. Gołąbek błotny: jest większy, pachnie owocowo i smakuje łagodnie. Gołąbki z podsekcji Sanguinae są ostre i przeważnie mniejsze.
Wysyp zarodników: kremowy do jasnoochrowego. Kapelusz ma od 4 do 10 cm szerokości, w młodości jest jaskrawoczerwony do krwistoczerwonego, z wiekiem często blednie, a skórkę kapelusza prawie nie da się zdjąć.
Nie zastępuje osobistego sprawdzenia zbiorów przez znawcę. Bez gwarancji poprawności. Zaktualizowano: 17.10.2026.