Koźlarz czerwony Leccinum aurantiacum
jadalny
Żyje w symbiozie z dębami, natomiast koźlarz białotrzonowy jest ściśle związany z osiką. Najsilniejsza cecha odróżniająca to partner drzewny. Również jadalny.
Zobacz na mapieOznaczanie w 5 krokach
Koźlarz białotrzonowy to okazały koźlarz z pomarańczowym do pomarańczowobrązowego, drobno filcowatym kapeluszem i białym, łuskowatym trzonem. Jest ściśle związany z osiką i uchodzi za jadalny.
Sezonod czerwca do października
Wysyp zarodnikówochrowobrązowawy
RodzinaBoletaceae
- Kapelusz. Kapelusz ma od 5 do 20 cm szerokości, w młodości jest półkulisty, później poduszkowaty, od żółtopomarańczowego przez pomarańczowoczerwony do pomarańczowobrązowego. Powierzchnia jest drobno filcowata i sucha, a brzeg wystaje, zwłaszcza u młodych grzybów.
- Spód kapelusza. Rurki są wąskie i długo pozostają białawe do bladokremowoszarych, z wiekiem oliwkowe do szarożółtawych. Ślady nacisku sinieją fioletowoczarno.
- Trzon, pierścień i pochwa. Trzon ma od 6 do 15 cm długości i od 1,5 do 3,5 cm grubości, jest biały, z lekko wystającymi łuskami, z początku białawymi, później ceglastopomarańczowymi. U podstawy bywa niebieskozielono plamisty. Pierścienia i pochwy brak.
- Zapach i smak. Smakuje łagodnie i nie ma szczególnego zapachu.
- Miąższ i przebarwienia. Miąższ jest biały i po przekrojeniu szybko staje się winnoczerwonawy do fioletowego, po pewnym czasie fioletowoczarny.
Z czym można pomylić
Koźlarz białotrzonowy to borowikowaty grzyb z pomarańczowym do czerwonobrązowego kapeluszem i łuskowatym trzonem, ściśle związany z osiką. Wszystkie koźlarze są jadalne, a podobne koźlarze o czerwonym kapeluszu również. Na surowo nie są tolerowane.
Koźlarz pomarańczowożółty Leccinum versipelle
jadalnyRośnie w pobliżu brzóz, ma wyraźnie czarno łuskowaty trzon i czernieje wprost w miejscach nacisku, bez wcześniejszego czerwienienia. Również jadalny.
Porównanie obok siebie
| Koźlarz białotrzonowy | Koźlarz czerwony | Koźlarz pomarańczowożółty | |
|---|---|---|---|
| Kapelusz | żółtopomarańczowy do pomarańczowobrązowego, od 5 do 20 cm, drobno filcowaty | pomarańczowoczerwony do czerwonawobrązowego, drobno filcowaty | pomarańczowy do czerwonawobrązowego |
| Spód | wąskie, białawe do kremowoszarych rurki | wąskie, białawe do kremowoszarych rurki | białawe do szarych rurki |
| Trzon | biały z łuskami, później ceglastopomarańczowymi | biały z ciemniejszymi łuskami | biały, z czarnymi łuskami |
| Miąższ | twardy, miąższ fioletowieje | twardy, z wiekiem gąbczasty | twardy, z wiekiem miękki |
| Wartość kulinarna | Jadalny | jadalny | jadalny |
Siedlisko & Sezon
W pobliżu osik, w lasach i przy nich, na glebach, na których rosną osiki. Brak wiarygodnych danych.
Drzewa symbiotyczne
Osika (topola osika), ściśle związany.
Sezon
sty
lut
mar
kwi
maj
cze
lip
sie
wrz
paź
lis
gru
możliwy dobry główny sezon
Szacunkowo; zależy od występowania osik.
Regiony grzybowe z prognozą dzienną
Dla tego gatunku nie ma jeszcze stanowisk w podziale na regiony. Strony krajów prowadzą do wszystkich regionów z prognozą dzienną.
Szansa w Twojej okolicy
Jak duże są szanse na znalezienie tego gatunku tam, gdzie teraz jesteś? Obliczamy to na podstawie pogody, wilgotności gleby, wysokości i lasu w Twojej lokalizacji.
Bezpieczeństwo
Nigdy nie jedz grzyba, którego nie rozpoznałeś z całą pewnością. Jedz wyłącznie grzyby oznaczone z całą pewnością i zawsze dokładnie obrabiaj je termicznie.
Wskazówki dla Twojego kraju
Polska
Ośrodek toksykologiczny:
Ośrodek Informacji Toksykologicznej Warszawa (OKZ)607 218 174Pomorskie Centrum Toksykologii Gdańsk58 682 04 04Ośrodek Informacji Toksykologicznej Poznań61 847 69 46
Numer alarmowy: 112
Poradnia mykologiczna: GIS: Grzyby, wybieraj bezpiecznie. Grzyboznawcy w stacjach sanitarno-epidemiologicznych bezpłatnie sprawdzają grzyby zebrane na własny użytek; warto wcześniej zadzwonić.
W kuchni
Smażony, duszony lub w sosach. Miąższ po ugotowaniu może ciemnieć. Gotuj lub smaż co najmniej 15 minut.
Brak wiarygodnych danych o suszeniu. Na surowo nie są tolerowane.
- Nigdy nie jedz dzikich grzybów na surowo i zawsze gotuj lub smaż je co najmniej 15 minut.
- Używaj tylko młodych, świeżych, niezrobaczonych okazów, co do których masz pewność, jaki to gatunek.
- Noś grzyby w przewiewnym koszu, nie w plastikowych torbach, i przetwórz je tego samego dnia.
Najczęstsze pytania
Czy koźlarz białotrzonowy jest jadalny?
Tak, jest jadalny. Wszystkie koźlarze uchodzą za jadalne. Jak wszystkie dzikie grzyby jedz go tylko dokładnie obrobionego termicznie.
Jak rozpoznać koźlarza białotrzonowego?
Po pomarańczowym do pomarańczowobrązowego, drobno filcowatym kapeluszu, białym trzonie z łuskami, miąższu, który fioletowieje, i występowaniu w pobliżu osik.
Czym różni się od innych koźlarzy o czerwonym kapeluszu?
Głównie partnerem drzewnym: koźlarz czerwony rośnie w pobliżu dębu, koźlarz pomarańczowożółty w pobliżu brzozy, a koźlarz białotrzonowy wyłącznie w pobliżu osiki. Koźlarz pomarańczowożółty ma też wyraźnie czarno łuskowaty trzon.
Gatunki pokrewne
- Koźlarz babka Leccinum scabrum
- Koźlarek grabowy Leccinum carpini
- Koźlarz czerwony Leccinum aurantiacum
- Borowik szlachetny Boletus edulis
- Podgrzyb brunatny Imleria badia
- Suchogrzybek złotopory Xerocomellus chrysenteron
Źródła
- Wikipedia: Weißstielige Rotkappe
- GBIF: Leccinum albostipitatum den Bakker & Noordel.
- Index Fungorum: Namensabfrage Leccinum albostipitatum
Autorzy zdjęć
- Zdjęcie: Archenzo, Bearbeitung Ak ccm · CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons
- Koźlarz czerwony: Zdjęcie: About field station from Russia, opracował Ak ccm · CC BY 2.0 · Wikimedia Commons
Nie zastępuje osobistego sprawdzenia zbiorów przez znawcę. Bez gwarancji poprawności. Zaktualizowano: 17.10.2026.