Lejkoporek olszowy: jadalny, chroniony

Oznaczanie w 5 krokach

Lejkoporek olszowy to żółtawy do ochrowobrązowawego borowik z filcowatym kapeluszem i krótkim, wygiętym trzonem, rosnący wyłącznie w pobliżu olch. Jest jadalny, ale ma niewielką wartość kulinarną i podlega ochronie gatunkowej.

Sezonod sierpnia do października

Wysyp zarodnikówochrowobrązowy

RodzinaPaxillaceae

Kapelusz. Kapelusz ma od 3 do 12 cm szerokości, jest żółtawy do ochrowobrązowawego, drobno filcowaty i matowy, zwykle suchy, przy dużej wilgotności lekko śluzowaty. Często ma małe, dołeczkowate wgłębienia. Brzeg w młodości jest wyraźnie podwinięty.
Spód kapelusza. Spód tworzy bardzo cienka, złotożółtawa warstwa rurek, która sięga daleko w dół trzonu i z wiekiem oliwkowieje. Ślady nacisku najpierw sinieją, potem brunatnieją. Rurki są schodkowate, nie wszędzie tej samej długości.
Trzon, pierścień i pochwa. Trzon ma barwę kapelusza, jest zwykle krótki i wygięty, zwężony u podstawy i podłużnie włóknisty. W miejscach nacisku brunatnieje. Pierścienia i pochwy brak.
Zapach i smak. Zapach jest nieznaczny, smak czasem kwaskowaty i ściągający.
Miąższ i przebarwienia. Miąższ jest w kapeluszu bladożółtawy, ku trzonowi brunatnawy. Po przekrojeniu zmienia barwę z niebieskawej na brunatną.

Z czym można pomylić

Rośnie w pobliżu olch i ma rurki zamiast blaszek, które zbiegają po trzonie i pod naciskiem sinieją. Trujący krowiak podwinięty ma natomiast prawdziwe blaszki. Lejkoporek olszowy ma niewielką wartość kulinarną.

Krowiak podwinięty Paxillus involutus

trujący

Ma prawdziwe, rozwidlone blaszki, które można oddzielić od kapelusza, a nie rurki. Najpewniejsza cecha to blaszki. Trujący, zwłaszcza przy wielokrotnym spożyciu.

Maślak sitarz Suillus bovinus

jadalny

Rośnie w pobliżu sosen, ma śluzową skórkę kapelusza i szerokie pory. Lejkoporek olszowy rośnie w pobliżu olch, ma suchy, filcowaty kapelusz i wąskie, ledwo widoczne pory. Również jadalny.

Zobacz na mapie

Porównanie obok siebie

	Lejkoporek olszowy	Krowiak podwinięty	Maślak sitarz
Kapelusz	żółtawy do ochrowobrązowawego, od 3 do 12 cm, drobno filcowaty, suchy	żółtobrązowy do oliwkowobrązowego, brzeg długo podwinięty	żółtobrązowy, śluzowaty
Spód	złotożółte rurki zbiegające po trzonie, pod naciskiem sinieją	zbiegające, rozwidlone blaszki, odrywalne	duże, szerokie pory, zbiegające
Trzon	krótki, wygięty, barwy kapelusza	krótki, brązowy, wrażliwy na nacisk	krótki, żółtawy
Miąższ	miękki, miąższ sinieje	miękki, wilgotny	miękki
Wartość kulinarna	Jadalny	trujący	jadalny

Siedlisko & Sezon

Wilgotne, bagniste miejsca, gdzie rosną olchy. Brak wiarygodnych danych.

Drzewa symbiotyczne

Olsza, z którą tworzy mikoryzę.

Sezon

sty
lut
mar
kwi
maj
cze
lip
sie
wrz
paź
lis
gru

możliwy dobry główny sezon

Czasem masowo.

Regiony grzybowe z prognozą dzienną

Dla tego gatunku nie ma jeszcze stanowisk w podziale na regiony. Strony krajów prowadzą do wszystkich regionów z prognozą dzienną.

Polska

Wszystkie regiony grzybowe →

Szansa w Twojej okolicy

Jak duże są szanse na znalezienie tego gatunku tam, gdzie teraz jesteś? Obliczamy to na podstawie pogody, wilgotności gleby, wysokości i lasu w Twojej lokalizacji.

Zobacz na mapie

Bezpieczeństwo

Nigdy nie jedz grzyba, którego nie rozpoznałeś z całą pewnością. Jedz wyłącznie grzyby oznaczone z całą pewnością i zawsze dokładnie obrabiaj je termicznie.

Wskazówki dla Twojego kraju

Polska

Ośrodek toksykologiczny:

Ośrodek Informacji Toksykologicznej Warszawa (OKZ)607 218 174Pomorskie Centrum Toksykologii Gdańsk58 682 04 04Ośrodek Informacji Toksykologicznej Poznań61 847 69 46

Numer alarmowy: 112

Poradnia mykologiczna: GIS: Grzyby, wybieraj bezpiecznie. Grzyboznawcy w stacjach sanitarno-epidemiologicznych bezpłatnie sprawdzają grzyby zebrane na własny użytek; warto wcześniej zadzwonić.

W kuchni

Wartość kulinarna jest niska. Jeśli już, używaj tylko młodych, jędrnych okazów i dobrze je ugotuj. Gotuj lub smaż co najmniej 15 minut.

Brak wiarygodnych danych o suszeniu. Niska wartość kulinarna. Pod ochroną gatunkową, nie do zbierania.

Nigdy nie jedz dzikich grzybów na surowo i zawsze gotuj lub smaż je co najmniej 15 minut.
Używaj tylko młodych, świeżych, niezrobaczonych okazów, co do których masz pewność, jaki to gatunek.
Noś grzyby w przewiewnym koszu, nie w plastikowych torbach, i przetwórz je tego samego dnia.

Najczęstsze pytania

Czy lejkoporek olszowy jest jadalny?

Jest jadalny, ale ma niewielką wartość kulinarną. Podlega też ochronie gatunkowej zgodnie z niemieckim rozporządzeniem o ochronie gatunków (Bundesartenschutzverordnung), więc lepiej go zostawić.

Jak rozpoznać lejkoporka olszowego?

Po żółtawym do ochrowobrązowawego, filcowatym kapeluszu, rurkach zbiegających po trzonie i siniejących pod naciskiem oraz po występowaniu w pobliżu olch.

Z czym można go pomylić?

Z trującym krowiakiem podwiniętym, który ma prawdziwe blaszki, i z maślakiem sitarzem, który rośnie w pobliżu sosen i ma śluzowy kapelusz.

Kiedy rośnie lejkoporek olszowy?

Od sierpnia do października, czasem masowo, w wilgotnych miejscach w pobliżu olch.

Gatunki pokrewne

Borowik szlachetny Boletus edulis
Pieprznik jadalny Cantharellus cibarius
Czubajka kania Macrolepiota procera
Podgrzyb brunatny Imleria badia
Pieczarka łąkowa Agaricus campestris
Czernidłak kołpakowaty Coprinus comatus

Trener grzybiarza: sprawdź się

Źródła

Autorzy zdjęć

Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · Wikimedia Commons
Maślak sitarz: Zdjęcie: Achim Lammerts (Syntaxys) · CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Nie zastępuje osobistego sprawdzenia zbiorów przez znawcę. Bez gwarancji poprawności. Zaktualizowano: 17.10.2026.