Nie znaleziono gatunku.
Lycoperdon spec. Pers. · Agaricaceae
Także: Purchawki
Gdzie rośnie teraz? Otwórz mapę Alert grzybowy dla tego gatunku Jak działa alert grzybowy
Purchawki z rodzaju Lycoperdon tworzą gruszkowate, butelkowate lub okrągłe owocniki bez kapelusza i blaszek. Wnętrze jest w młodości białe i jędrne, później staje się oliwkowobrązowe, a po otwarciu wypuszcza obłok pyłu. Jadalne są tylko młode okazy, które w środku są czysto białe. Ten profil dotyczy całej grupy; poszczególne gatunki, jak purchawka chropowata, można oznaczyć osobno.
Profil grupowy: młode purchawki uchodzą za jadalne, dopóki wnętrze owocników jest czysto białe i jędrne. W młodości można je pomylić ze śmiertelnie trującymi muchomorami w stadium jaja. Dlatego każde znalezisko przetnij wzdłuż na pół.
Młode muchomory śmiertelnie trujące w stadium jaja z zewnątrz trudno odróżnić od purchawek. Na przekroju podłużnym widać już zarys kapelusza, blaszek i trzonu. Młoda purchawka jest w środku równomiernie biała, bez takich struktur. Śmiertelnie trujący.
Zobacz na mapie
W stadium jaja jest również zamknięty w worku. Na przekroju podłużnym widać zawiązki kapelusza i blaszek, czego nie ma u purchawek. Worek, czyli pochwa, pozostaje później jako pochwa u podstawy trzonu. Śmiertelnie trujący.
Zobacz na mapie
Skórka jest gruba, twarda i żółtobrązowa, a wnętrze już w młodości jest ciemne, czarniawe do czarnofioletowego i marmurkowe. Młoda purchawka pozostaje w środku czysto biała. Trujący.
Zobacz na mapie| Młode purchawki | Muchomor jadowity | Muchomor zielonawy | Tęgoskór cytrynowy | |
|---|---|---|---|---|
| Kapelusz | zaokrąglone do gruszkowatych, bez kapelusza, ziarenka lub kolce | zawiązek kapelusza widoczny na przekroju, biały | zawiązek kapelusza na przekroju, często oliwkowozielonkawy | żółtobrązowy, twardy, spękany w łuski |
| Spód | bez blaszek, w młodości na wskroś czysto białe i jednolite | zawiązek blaszek widoczny na przekroju | zawiązek blaszek widoczny na przekroju | w młodości wnętrze marmurkowo czarnofioletowe |
| Trzon | trzonopodobna, gąbczasta dolna część, bez pierścienia i pochwy | zawiązek trzonu z bulwą i pochwą | zawiązek trzonu z bulwą w pochwie | prawie bez trzonu, ze sznurami grzybni w glebie |
| Miąższ | w młodości jędrne i gąbczaste, później pylące | jędrny, ale z rozpoznawalną strukturą | jędrny, o wyraźnej strukturze | twardy, zwarty |
| Wartość kulinarna | Jadalny | śmiertelnie trujący | śmiertelnie trujący | trujący |
Lasy, skraje lasów, łąki i pobocza dróg, zależnie od gatunku. Brak pewnych informacji.
Przeważnie saprotrofy bez stałych partnerów drzewnych, rosnące na glebie leśnej, łąkach lub martwym drewnie, zależnie od gatunku.
możliwy dobry główny sezon
Orientacyjnie; okres owocnikowania zależy od gatunku i pogody.
Dla tego gatunku nie ma jeszcze stanowisk w podziale na regiony. Strony krajów prowadzą do wszystkich regionów z prognozą dzienną.
Jak duże są szanse na znalezienie tego gatunku tam, gdzie teraz jesteś? Obliczamy to na podstawie pogody, wilgotności gleby, wysokości i lasu w Twojej lokalizacji.
Ośrodek toksykologiczny:
Numer alarmowy: 112
Poradnia mykologiczna: GIS: Grzyby, wybieraj bezpiecznie. Grzyboznawcy w stacjach sanitarno-epidemiologicznych bezpłatnie sprawdzają grzyby zebrane na własny użytek; warto wcześniej zadzwonić.
Używaj tylko młodych okazów, które w środku są czysto białe, zdejmij zewnętrzną skórkę i pokrój miąższ w plastry. Smaż krótko na maśle lub oleju; podczas gotowania łatwo robią się twarde. Gotuj co najmniej 15 minut.
Brak pewnych informacji o suszeniu. Każde znalezisko przetnij wzdłuż na pół. Jedz je tylko wtedy, gdy wnętrze jest na wskroś czysto białe i jednolite. Jeśli wnętrze zżółkło lub pociemniało, nie używaj już grzyba. Pomylenie z muchomorami śmiertelnie trującymi w stadium jaja zagraża życiu.
Młode purchawki są jadalne, dopóki wnętrze jest czysto białe i jędrne. W miarę dojrzewania wnętrze zmienia barwę i grzyb nie nadaje się już do użycia.
Po przekroju podłużnym: purchawka jest w środku jednolicie biała, a muchomor w stadium jaja pokazuje już zarys kapelusza, blaszek i trzonu. W razie wątpliwości nie jedz.
Miąższ jest gąbczasty i przy długim podgrzewaniu traci delikatność. Zwykle smaży się je krótko na maśle, ale czas obróbki cieplnej nie może być krótszy niż 15 minut.
Tęgoskóry mają grubą, twardą skórkę i nawet w młodości ciemne, czarnofioletowo marmurkowe wnętrze. Są trujące.
Nie zastępuje osobistego sprawdzenia zbiorów przez znawcę. Bez gwarancji poprawności. Zaktualizowano: 17.10.2026.
_Link_177883.jpg){kind=link}
